yüceler yücesi sıvı sabun elim çöp suyu kokuyor   sıvı dökülmeye başladıktan sonra dökülen kısımları peçeteyle silebilirsin veya kurumasını beklersin ama bu zaman alır   defalarca sıvının üstünden geçersen hiçbir nemlilik kalmayabilir buruşturulmuş peçeteler zeminde birikir bu görüntü sana dökülen yerleri hatırlatır   peçeteyi çöpe atabilirsin oradaki her şeyi unuturuz hiç alakası olmayan nesneler üst… — oku

İKİ DOST İKİ DELİ KURŞUN   Aldı David Lynch I. Twin Peaks dedikleri dumanlı yüce, Gönlümü düşürdüm derin bir güce. Kirazlı turtayı yerken bu gece, Aklımı başımdan aldı o peri.   II. Odunlu Kadın’ın derdi derindir, Kırmızı odalar şimdi serindir. Ajan Cooper der ki: Sevdiğim sendin, Mavi gül takınmış, sallar boynunu.   III. Çamların kokusu… — oku

piknik   hiçbir şey yazmamak üzere oturdum ağacımın altına köklerine yerleştirdim gövdemi dua ettim piknikte evlenmek için bir dal kırıldı korkuyla diriltti çıt sesi varlığımı çiçekli dalın düşüşü tanrı’nın kırgınlığının işareti hiçbir günah işlemeden günahkâr sayıldığımdan “bil ki dağlardaki karlar kadar temizim ben” bir yeşilçam filminden bu yakarış kimseler görmedi kalbimdeki dişi meleği   annemin… — oku

Deus Ex Machina 016: Romeojilet.     ROMEO: Bulduğum şeyin aradığım şey olduğundan emin değilim.   Şimdi eve mi dönmeliyim? Ev çocukluğun şantiyesi, değil mi, dönemem. Süt üreten lobüllere dönemem. Alınmayı bekleyen büyük karara, köke yakın dallara, o bavul telaşına. Dönemem, ev bir imge. Hem ben de imgeyim artık ev için. Eşyanın hafızasındayım. Orada, junior… — oku

Önüm Var   Günlerden birine kalktım Günlerden birine kalktım Aşmayacağım dağa bakmadım Geçip yürüdüm Kalkmakla yaşamak arasından   Sonra büründüm yine sessizliğe Yaşam denen kanser nüksetmesin diye   Bu kadar kötü haber Bu kadar şiirsiz dünya Bu kadar şiirsiz, takır takır   Ekranı kapattım Anneannem radyoyu kapattı bir gün, yirmi beş yıl önce Büyük babam… — oku

Akustik Akuamarin   İnceltilen cevher titreşimli masalarda kuartz damarlı şişkin ve nano mikroskobik ölçütte her okşamayla örülen uzam gibi platin, altın filizi saçlarında eş parçalar için bölünen ve kalıplanan yumuşacıklığı uzayan kimi geceler, uykulu gözlerini dalgalara dönüştüren akustik zerre, pul, tane arasında bir kıvılcım ateş seni bir ‘’anataş’’ yapar ateş, genliğinin zaman, ufuk hattının pamuklu… — oku

Karacaoğlan Der Ki وَيَقُولُونَ اَئِنَّا لَتَارِكُٓوا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍۜ[1]   I. Yoksulluk   “Karac’oğlan eski meseldir Biz şair saymayız öyle ozanı” -Aşık Ömer   Karacaoğlanım ben sesler duyarım, benim hakkımda, ince dillerden Suratım döner gider Kablolar sarkar, sarkıtır darağacında büyüyen aşıklar sahnesinde Elektriklenir gönlüm Tellerle dirilir av kuşları Bir yaralı elektrik akar gider kent meydanlarının… — oku

GÖNDERMELER: NÂZIM   Gönderdiğin beyaz donu, atleti aldım Hâlâ sıcaktılar- atlete bir iz Bıraktım -pamuk otum- bakar bakar ‘Seninim’ dersin   Tahta kaşıkla dansa kalkan bu Şen vatan bizi sevmedi Kara saban, ekilmemiş toprak, Karıların ağlayan beli… Bir iptir bunlar, kara keçim, çekiverdin mi Moskova’da nezle olmuş Bir kızın kalbi sökülür   Böyle bitişiktir dünya… — oku