Kategori: ÇENE

■ Selim İleri’nin öldükten sonra yayınlanan kitabı Sen Diye Biri’ni[1] çok uzun bir süreye yayarak okudum, neredeyse iki ay boyunca her gün uykuya geçmeden önce on – on beş sayfa. Kendisinin sayıklama diye adlandırdığı[2] — oku

■ [ Kureyş’ten bir oğlan köle ile ilişki kuran bir adam getirildi. Osman sordu: “Bu adam evli midir?” “Bir kadınla evlendi, ama henüz zifafa girmedi,” dediler. Ali, Osman’a şöyle dedi: “Eğer zifafa girseydi ona recm uygulanırdı, girmediği ( bekâr olduğu ) için ona kamçı cezası uygulayın!” [ … ]  Bunun üzerine Osman, o adama tam… — oku

■ Herkes ahlak dersi veriyordu, 100 kişilik bir toplum varsayalım, 95 kişi 95 değişik ahlakın hocasıydı, geriye kalan 5 kişi daima öğrenciydi, bu dengesizliğin değişeceğine ya da ahlak dersinin bir gün biteceğine dair en ufak bir umut yoktu— ben o yüzden Reykjavik’e geldim, serbestleşmeye. — oku

■ Z, sana bu mektubu Reykjavik’ten yazıyorum. Az önce çöpü dökmeye çıktım. Temmuz buranın en sıcak ayı, buna rağmen hava şu an 14 derece— serin hava zihnimi her tarafından kucaklıyor, kendimi bir şeyin hepsi olarak hissediyorum. — oku

■ Sonra birden bir de baktık ki salgın bitmiş— 2023 yılı gelmiş. O uzun salgın kapanmalarında evde tek başınaydım ama dışarıdaki çoğunluğun disiplinli bir üyesiydim— insanlığın, türümüzün başına bir şey gelmişti. — oku

■ Orhan Veli her ne kadar hep bir şiir akımının içinde anılırsa da yalnızlığı her zaman bir ışıma olarak üstünde taşıyan biri. Fotoğraflarında bedeni hem orada hem orada değil— onun tekliğini koruyan bu ışıma, yazılışının üstünden on yıllar geçmesine rağmen şiirinde de hâlâ aşınmadan duruyor. — oku

■ Şairanelik bütün saldırılara rağmen ölmüyor, hatta bugün olduğu gibi sanki ilk kez sahne alıyormuşcasına— iştahla tekrar egemen olabiliyor. Şairaneliğin kılığına giremeyeceği, taklit edemeyeceği bir şiir türü, bir şiirsel sentaks yok. — oku

■ O kadar endişeliyim ki, birazdan tavan çökecek, aç bir kaplan camı kırarak pencereden içeri girecek, hatta daha da kötüsü birazdan “onlar” gelecek, eksik bıraktığım resmî bir evrak yüzünden bana kelepçeyi takacak, toplum beni yutacak. — oku

■ Zeytin perisiyle aramızda oluşan bağı adlandıracak bir kelimeyi hâlâ bulamadım. Düşmanlık karşıtı ne kadar duygu varsa hepsini bir araya toplayan bir kelime arıyorum. O kelimeyi bulan bana bildirse ne iyi olur, ben elli üç yıldır bulamadım. — oku