Şiir direnirse kazanacak.

varçöküş (2024-2025)

 

kapmışlar yerini

 

Dil dikti küçük kalelerini

Tamamlıyor dertlerini

 

noktalarını alıyordu

Zaman ılık su gibi akıyordu üzerinden;

99 derecede su kararmaya başlar

 

geçmişi, kapsamak için

her gün öldürüyordu

 

Çizgiyi tamamla ki daireyi dönelim

Dönelim dönelim

 

soğuk internet bedeninde

 

buharlaşıyordu.

 

ateş ve görüş

buharlaş

 

Uçlar birleşmez

 

getirdikleri,

dönüp dolaşıp buraya geliyordu

 

uzun zamandan beri

hazır oldaydı.

 

Günün saatleriyle dolu geceler günleri giyer

 

her saniye çarpışır

geçmiş her gün öldürür kapsamak için

 

aynı şeyleri görüp

unutuyorlardı

 

 

çorba

 

yarın çok uzaktı

duran zaman birbirinden ayrılır

içiyordu çorbayı

 

dağılır

 

işlevsizce yürüyen beden

 

dakikalardan çıkıp

saniyelere uğrarsa

sesi netleşecekti

 

zaman yokuşlarında

 

sessiz yaprak hışırtıları

göremediği

gölge oyunları

 

kaydı ve gerçeğe çarptı

ellerinden geri girdi

Uğramayı sevdiği yere

 

an zindandı

 

döne döne

Aynı yere çıkıyordu

 

Zaman dairesinde turlar atar

Kapı çalar

mekânların yeni kapılarını

 

an mekânı ancak beden ki

 

mekânı bedendi bu sıralar

yarının dizgisel akışından

çok uzak

 

çizgiyi tamamla ki daire dönülsün

dönülsün dönülsün

 

her saniyeyi topladı

sonraki saniyeden hep bi eksikti

 

gökyüzü yanındaydı

 

zaman çorbası

(durarak çoğalıyordu:

insanlara bölündü; yığma betonlarla yıkandı

 

tekinsiz metrolarda aynı duraklara iki kez uğruyordu

 

-aksak ilerliyordu-

 

zamanın ağır perdeleri üzerine kapandı

 

Çorbalar içti, iyileşmek için)

 

 

kazanamazsınız

 

Kelimeleri ne yapmak istediğini bilmiyordu;

Döküverdiği anda

ona yapışıyordu.

 

Korkarsa “kazanamazsınız”

 

yollar tıkanık; makas nerde

 

makas elinde

saçlarını çekiyor

sonra da kesiyor

 

elleriyle zaman derisini kazdı

 

telefon şarjı %48

 

burası az uğranan bir yer

mor ışık

 

yoğun bakım

çokça yoğun

 

geçmiş, kapsamak için her gün öldürürdü ki herkesi

 

en yüce kötülüğün peşinde hepsi: zamanı öldürmek istiyorlardı

günler kıyılardan ayırılır

 

dün gece konuşmaya

sayılardan

başladı

 

gecesi ışık geçiriyordu

bilmediği abecelerini anlattı

 

güncel akıntıdan uzaktı adlandırdıkları

 

damgaladığı dil, kalan tek şeydi

 

teni ateş alsın diye sürtüyordu

derdi olmayan bedenlere

 

makas elinde

saçlarını çekiyor, sonra kesiyor

 

zamanı toparlayıp, kıyılardan ayırılıyordu

 

dakikalardan çıkıp

ssssaniyelere uğrarsa

sesi netleşecekti

 

bekleme noktasında,

kaydediyor sadece bu anı ve diğerlerini silinsin

 

Çorbamı üfleyerek içiyorum

 

çokluğa açılıyor

Düşünmek için zaman var

 

 

Saat 777777777777

 

Zamana sahip olmak için

bir şey olamayan şeyler yapıyordu…

 

Tenlerimiz ışık geçiriyor

Kırmızılaşıyorsun

Et rengi

Garip gerçek bir renk

Gökkuşağında olmayan bu sefer

 

Derilerin soyuluyor

Sen kopartıyorsun

Kendini etinden

 

Eti dolduran kan, ışığı geçiren

 

sen Bugün yine ıslaksın

 

Damlıyor şıp şıp

Anlatı yok çünkü hiçbir zaman bir anlatı olmadı

 

Şiir direnirse kazanacak. sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin