İki kontrgerilla

 

Yolda köpekler gördün

Ve sahiplerini

Gülüyorlardı

 

Şarkı söylüyordun

Ve dinliyordun da

Üstünde yeşil bir mont vardı

 

Ayaktaydın yürürken

Omurgan dikti

Ve kollarını sallıyordun

 

Aklından bir şey geçiyordu

Cebinde sigara paketi

Gönlünde bir ur

Gözünde ise uyku

 

tırnak uçlarınla kaşırdın enseni

kuş yoktu

soluk soluğaydın

güzel bestelerin vardı

 

sürekli irtibat halindeydin

dengesizliğinle

konu çiçek olunca

dünyalara sığmazdın

annen bir bisikletti

yalın ayak dolaşırdın camilerde

konuya nereden gireceğini iyi bilirdin

ağzın sarımsak kokardı

yüreğin misketti sanki

seninle oynamak işime gelirdi

seni doğramayı severdim

 

viski içerken seni izlerdim

seni bulurdum parklarda

konuşurken salaklaşırdın

sen hiç okumazdın

hep çöp dökerdin geceleri

 

sana bir gömlek almak istedim

sen yoktun

korku salardı bok yiyişin

senin verdiğin oylarla dalga geçerdim

cafedeki içimde

 

ben yoktum omuzlarında

iki melektik biz iki kontrgerilla

mehmet ali birand belgesellerinden farksız değildik belki de

odunumuz olumsuzdu

 

seni son gördüğümde

üniversitedeydin

bir sinek eşlik ediyordu sana

başına gelen her şeyde

asit vardı

ve arap olduğunu

neredeyse unutmuş gibiydin

saddam’a benzediğin ortadaydı oysa

sana düğün salonunda

küfretmemi unutamam

 

toki’yi bırakmıştın

başka birçok alışkanlığını da

gecelikle uyurdun

ve ölüydün

 

10 Temmuz 2026