beyaz aslan

 

evimde beyaz bir aslan

onu görünce çok korkuyorum ama o uyuyor

sessizce pencereyi açıyorum uyanıyor ve

yirmi birinci kattan dışarı salıyorum onu ya da kendisi atlıyor

ölmüyor yere konuyor

yukarıdan izliyorum onu hızlıca koşuyor uzaklaşıyor

sonra bir anda kocaman köpekler, kurtlar beliriveriyor beyaz aslanı bir mücadele sonrasında yakalıyorlar onu parçalayarak yiyorlar

bu bir uyarı mı bir haber mi yoksa bir gözdağı mı yoksa yalnızca düşündüğümü unuttuklarımın bir tezahürü mü

 

 

orman

 

çakalların sesleri

göle inenlerin yolunu keserler

çığlık atan sirenler

öldürülenler

orada bir yerde

ağaçların arasında, karanlıkta

elimde fener

yüzlerce metre öteye tutuyorum

ışığın kaynağını görüp

bulmaya çalışırlar mı burayı

sanki çığlıkları yaklaşıyor artıyor olimpos’a tırmanan sirenlerin

tanrılara isyan mı ediyorlar

çölde bağıran sirenler

gırtlağı kesilen sirenler

sabah ezanı okundu

çığlık atan sirenler

evime sığınan sirenler

 

22 Temmuz 2026