SAFHALAR.

 

Yaşlı, anlayışlı bir adam— çekmecelerinde her şey yerli

yerinde, tastamam. Bir gece, ömrünce biriktirdiği her şeyi

 

serdi önüne. Gelmedi beklediği an— bulut gibi sarmadı

dünyayı çekmecelerde biriktirdiği zaman— meğer kocamış

 

Anlam. Anlam, her şeyi içine almaya alışık olan. Kalksam,

kaçsam, bunlardan kurtulsam, hepsini atsam. Parçalar

 

arasındaki ilişkiden doğan— sinemada seyredilen zaman.

Karşıdan O geliyor. Olaylar, olaylar— sonra beni terk ediyor.

 

Filmik zaman. Safhalar.

 

Sonra kahve fincanı, pencere, sabah olmuş. Parçalar

birbirini kendi seçip bulmuş. Safhalar sonradan algılıyor

 

bunu, şaşırıyor hepsi— nasıl buluştular? Nasıl oldu da

safhalardan biri oldu o tek safha kendini bilmeden?

 

Açılan kapılardan girdi yaşlı, anlayışlı adam. Artık

kaçamam, vakit yok, ne olduysa oldu. Çobanı yok

 

edemezsen kaybolmaz çoban, kalır çoban çeşmesi.

Evet Ahmet Güntan, her şeyi unutabilirsin, biz artık

 

ayrıldık seninle. Formaldehitte bekletilmiş bir beynin

içinde safhalar yaşıyor. Safhalar. Karşıdan O geliyor.

 

Olaylar, olaylar— sonra beni terk ediyor. Karanlık

yolculuğu iyi bilirsin sen. Kimse bilmez derinlerde

 

nefes almayı ne kadar iyi becerdiğini. Gelmedi beklediğin

an— Afakı boğdu köpüklü bir kan, bir duman. Parçalar

 

arasındaki ilişkiden doğan, filmik zaman. Safhalar.

 

25 Şubat 2026