“Işığı kapatsan daha iyi olur / Seni parlarken görmek istiyorum” | Taylan Yılmaz’dan bir şiir.

Başka bir ilaha dönüş

 

Işığı kapatsan daha iyi olur

Seni parlarken görmek istiyorum

Ayrıntılarına muhtaç yaşamak

Biraz daha durgun bir hayat

 

Ağaçların adım adım göç etmesi gibi

Suya doğru yanaşıyorum

Çekilip çıkarılmayı beklemeden

Buza dönmüş güdülerimi hatırlatıyorsun

 

Ona sorsanız size söyler;

Benim sadece bir köz olduğumu

Ve sevdiğim tüm insanlar gibi

Ayrıntılara çok boğulduğumu

 

Yine de bana geliyorsun

Eksik parçaların başkalarında değil diye

O anlamamı sağlıyor,

Benim sevgim bilinçüstünde

 

Anılar mekanları yaratıyor

Ve farkında olmadığın formları

Uyumaya inanmıyorum, mekanları silikleştiriyor

İlk günahım yarattıklarımı senin önüne koymaktı

 

Bükülen ışık senden yansıyor

Mucizeler tesadüfe dönüşüyor

Tek bir hayata sahip çıkmaya çalışmak gibi

Sıkıca tutamıyorsun verilmiş olanı

 

Ama aşkı gördüm

Ve kuzey ışıklarının parlamasını

Tek bir şey anlamamı istediler;

Seçilen sen olmak zorunda değilsin

 

Seni seçiyorum

Bu olasılıkları donduruyor

Ve şimdi seni seçiyorum

Işığı açabilirsin

 

Yol boyunca

Özlem zevkin ardında can çekişiyor

Başka bir ilaha dönüş

Ve kırılmadık yerim kalmamış

 

Ruh tamir edilebilir

Seni bugün çok fazla hissettim