“İstemeden taşıyorsun / anlamın eldivenlerini” | Diyar Atak’tan bir şiir.

ANLAMI İCAT

 

Var mı bir hareketlilik

 

Tamam

 

I.

 

Hareket ediyor

Dilin en ufak kımıltısında

Anlam hareket ediyor

 

Anlam sezilir sezilmesine

Mutlaka hatırlatmalıydın

Şair kendine

Yüzünü kızartıyor değil mi

Katlanmalıydın buna

 

Dilin altına saklanmasa dediğin

Şeylerin en yücesi sesleniyor sana

Çıkar anlamı ağzından

Dil altı anlam

Dil altı karanlık

Hey dil atı

Anlam karanlıkta

Kımıldamasın diye

Koşmuyorlar

 

Hareket ediyor

Dilin en ufak kımıltısında

Anlam hareket ediyor

 

Dil hareket ettikçe

Anlam hareket ediyor

Anlam yer değiştirerek

Var oluyor

 

İstemeden taşıyorsun

Anlamın eldivenlerini

 

Yarın alışırım

 

 

II.

 

 

Anlamı besleyecek

Bir şey kalmadığında

Anlama senden bahsettim

Anlam seni hayal edebiliyor:

 

Odasından çıkıyor koridoru önde yürüyor

Anlam geceleri salonda oturuyor oturmanı bekliyor

 

Etrafından dolaşıyoruz birbirimizin

Sesleri duyunca kendi kendine kaynayan süt

Sonunda yorgun düşmüş

Safra kesemin bir köşesi çizildi

Demeyi öğrenmiş artık Agamemnon

Biliyor ürpermeyi

Uyumuyor

Hiçbir korkuya kapılmıyor

O ana bakmak

Tekrar tekrar

Göğsünden uyanınca

Baktıkça azalan o an

Yaklaşıyor ve ben o ana

Tekrar bakamıyorum

 

Her şeyin bana içirdiği süte dönüşmesi

Tadını anlatamam

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nesnelerin neye inandığını araştırırken buluyorum

Anlamın secdeye çöküşünü

Nesnelerimi alamıyorum gözlerinden

Gözlerin ve nesne inancı

Deneyimlemeden karşılaştık

Bu bizi tekrar mağaralara götürdü

Yatağımdasın Klytemnestra

Anlam seninle arkadaştır

Kimseye soyunamazsın Kımılda

Allah nesnelerle konuşur ve tam burada

Gözlerimin önünden geçiyor nesne inancı

 

Alışıyorum

 

Uyandırdım mı seni

Bak anlam ikimizin arasında uyuyor

Kımıldandığında nesneleri

Anlama yaklaştırıyorsun

Nesne inancı böyle böyle büyüyor

 

Anlam uyumak istiyor

Yavaşça uzaklaşıyorum