dublin’de balo
kolejden arkadaşlarım çağırdı
arkadaşlarım genius tipler
bize o gece baloda şarkılar söyle dediler
sen bizim son dostumuzsun
kuzeydeki soğuk adaya barış getireceğiz
dediğimiz günlerin ilk dostu
sen bunu unutmadın
ira’nın bir kurtuluş olduğunu dublin için
ingiltere’ye karşı bir zafer kazanacağımızı
irish pub’da bizimle imge güzelliğiyle
sigara tüttüren kadınlarımız başlattı özgürlük dalgamızı
michael collins’in kızkardeşleri
uçmak istediler ve bizimle uçtular, ne var?
sahneye çıktım, ışığın beni işaretlediği uzama
galiba hepinizden nefret ediyordum
kendim de dâhil hepimizden
mikrofonun önünde james joyce’un
osuruklu teyzesini düşündüm
hepimizin bir bok olduğunu düşündüm
şu desenli boklardan hani
çayıra sıçarsın ya desenli desenli
yürüyüp bokuna bakarsın ya sonra
hepiniz biri oldunuz
hepiniz göt oldunuz
hepiniz kral oldunuz
ama ışığın beni işaretlediği uzamda
sadece kendi kodlarımla konuşurum
“amına koyduğumun çocukları!”