“epiy zaman olmalı / 100 yıl ileriye atmıştı beni bugünde olmamak” | Sinan Özdemir’den bir şiir.

Epiy

 

epiy zaman önce

en az 100 yıl olmalı

naylon bardakta çay içtim

koltuk altıma esans sürdüm

discmande Mustafa Sandal dinledim

fitilli kabanımın iç cebine koydum onu

elimi göğsümde tuttum.

 

kamerayı ilk gördüğümde ağlayan bir

köpeğin gözlerine bakar gibi baktım

lense

kaydı açıp izlediğimde ben tamamen

bendim.

 

kontörüm bana biçim verdi

ona göre heyecan duydum

âşık oldum.

 

epiy zaman olmalı

100 yıl ileriye atmıştı beni bugünde

olmamak.

 

ceylanlar masumdu

meclis koltuklarını ceylan derisiyle

yenileyenler bile masummuş

suçluluk vardı

hırsızlık vardı

umutsuzluk depresyonsuzdu, vardı

onun rengini bir ton açabilirdin

veya sabaha kadar otururdun, ağarırdı.

 

o zaman şeffaflık yoktu

külot içe giyilirdi

şefkat tarafsızdı.

 

epiy epiy önce boş bir havuza düşmüştüm

boş havuzun suyu yoktu

ağzım burnum paramparça olmuştu

ben çok mutlu olmuştum,

ceylanlar masumdu

tilki kuyruğuyla giderdi.