TÜMÜNÜ REDDET
Ölüme ilgim küçük yaşlarda
ilk pimaş denilmiş günlerde
Kendinden geçen, güneşi soğuk kış gün
Pazar sabahı erken kalkmak için neden – üşenme
Hiç gereği olmadığı hâlde var olunmuşum – fuzuli
Satürn’ün halkaları kadar unutmuştum
bakılmaya doyulamayacak
dünyada da hiç kimsesi
uzaktan uzağa ter ve
elimi ateşe sokacak
Metro doldururuz.
Şemsiyesizliklerimiz atletsizliklerimiz.
Kahvaltıcılık. Acil kahvaltı.
Düzen adamları yerine oturur
masa kere.
Event insanları.
Herkes Taksim delisi.
Kamuya terkli alanlarda
Dünyayı gülmeden nasıl
Bizimle yanlış olan ne
Bugüne kadar okuduğum her şeyi unuttum.
Bir yüz yıl da sıra bekledim.
Yaşamakla mukayese ediliyorum.
Hemen keşfet deniyor hemen keşfediyorum.
Yoksa uykuya ve haftasonuna sinen
ve bir an önce ölmesi gelen
pazar akşamı bünyeye çöken gerginlik
boş boş akmaktadır banyolarda.
Pırasa yerken bir kez daha düşündüm.
Dünyanın yok olacağına kesin gözüyle bakıyorum.
Site başlığı 